KHUTBAH PERTAMA
إِنَّ الْحَمْدَ للهِ
نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِيْنُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ وَنَعُوْذُ بِاللهِ مِنْ شُرُوْرِ
أَنْفُسِنَا وَسَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا مَنْ يَهْدِهِ اللهُ فَلاَ مُضِلَّ لَهُ
وَمَنْ يُضْلِلْ فَلاَ هَادِيَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ
وَحْدَهُ لاَ شَرِيْكَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلاَ تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ
يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُواْ رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالاً كَثِيراً وَنِسَاء وَاتَّقُواْ اللّهَ الَّذِي تَسَاءلُونَ بِهِ وَالأَرْحَامَ إِنَّ اللّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيباً
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَقُولُوا قَوْلاً سَدِيداً . يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَمَن يُطِعْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزاً عَظِيماً
أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ خَيْرَ الْحَدِيثِ كِتَابُ اللَّهِ، وَخَيْرُ الْهُدَى هُدَى مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَشَرُّ الْأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا، وَكُلُّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلاَ تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ
يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُواْ رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالاً كَثِيراً وَنِسَاء وَاتَّقُواْ اللّهَ الَّذِي تَسَاءلُونَ بِهِ وَالأَرْحَامَ إِنَّ اللّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيباً
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَقُولُوا قَوْلاً سَدِيداً . يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَمَن يُطِعْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزاً عَظِيماً
أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ خَيْرَ الْحَدِيثِ كِتَابُ اللَّهِ، وَخَيْرُ الْهُدَى هُدَى مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَشَرُّ الْأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا، وَكُلُّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ
Jama’ah
jum’ah rakhimaniy wa rakhimakumullah..
menawa awak katembus anakpanah,... mila ampun ngantos damel
manah kita katandang sedih…
sakniaso anakpanah niku katancep
dangu sanget,... mangga bangun manah kita kanti tatag… sabar tuwin yakin... bilih wonten
satunggaling tiyang ingkang rawuh anyabut anak panah menika..., ngrumat tatunipun...,
ngusap luh ingkang mili..... Mekaten pangajab sae ingkang konjem ing manah tiyang muslim…
Jama’ah jum’ah rakhimaniy wa
rakhimakumullah..
Paribasan langkung ageng..... menawa istana ingkang dipun
bangun kanti megah banjur remuk..., satunggaling muslim kedah sabar tuwin ampun sedih…
ampun ngrenung tuwin getun ing
pinggir patilasan ingkang mboten bakal ngadeg malih,... ampun keseret ing kesedihan…
Nuli mangga bangkit,.. jumeneng, .…
Bumi Allah jembar,..... Bangkit ambangun istana ingkang enggal…
Kukoh ambangun
gegayuhan ingkang nate mandeg…
Para sederek
seiman taksih siap paring bantuan..
Kesedihan anamung damel
petengipun manah…
Cahya semangat waget mati…
Banjur tebih
saking karahmatan gusti Allah ingkang ngreksa jagad menika …
Saktemene munapa kemawon ingkang
kita gadahi pesti nyumingkir..., pesti ganti... Sahingga Kedah kita ngeningkaten bilih gusti Allah mboten
ninggalkaken kita....
لاَ تَحْزَنْ إِنَّ اللّهَ مَعَنَا
“…aja sedih.. saktenane Allah bareng kita…” (at-Tawbah: 40)
Menawa katandang musibah,... ampun sedih... ampun lemeh,.. kita kiatkaken
awak kita angadepi sedaya ujian …
Ampun damel
regol ingkang enggal sahingga syaithan waget mlebet…
Menawa katandang
musibah, sakit, sedih, payah, susah …. ampun sedih,. mangga nindakkaken laku ingkang paling
sae, ..... tetep ing kodratipun kawula ingkang lempeng.... dados kawula ingkang tansah madosi ridho Allah 'Azza wa
Jalla........ Mugi kita ngeningkaken kabar ingkang sampun dipun asta dening kanjeng Rosulullaah Shalallahi'wasalam :.
مَا
يُصِيبُ الْمُسْلِمَ مِنْ نَصَبٍ وَلاَ وَصَبٍ وَلاَ هَمٍّ وَلاَ حُزْنٍ وَلاَ
أَذًى وَلاَ غَمٍّ حَتَّى الشَّوْكَةِ يُشَاكُهَا ، إِلاَّ كَفَّرَ اللَّهُ بِهَا
مِنْ خَطَايَاهُ
Ora kalebu muslim nalika katandang payah lan sakit, khawatir
lan sedih, lan ora uga gangguan lan kasusahan,
malahan ri ingkang nancep kajab dening gusti Allah mbusek kesalahan-kesalahane.[ HR. Bukhari no. 5641]
mekaten janjinipun pangeran.... Dosa-dosa
ingkang luntur satunggal... nembe satunggalipun...
mboten perlu sedih …
perjuangan
menika dados bahan Sinau ingkang inggil.. getir ... pahit….
Jalaran suwarga niku manis…
Upaya usaha Dunya kudu kuat.....
Sabar tuwin mboten sedih
kalanturan.. ingkang mekaten saget damel petengipun ing manah…
وَلاَ تَهِنُوا وَلاَ تَحْزَنُوا
وَأَنتُمُ الأَعْلَوْنَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ
“sira ajo lemeh lan sira ajo
sedih ati... saktemene sira wong-wong kang paling duwur derajate... Menawa sira kalebu wong-wong kang iman.”
(Ali Imran: 193)
Mekaten
ugi gusti Allah Ta’ala dawuh,
وَلَا
تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُ فِي ضَيْقٍ مِمَّا يَمْكُرُونَ
“lan
sira ajo sedih ati kalawan (kekafiran) deweke lan ajo sira sempit dada tumrap apa kang deweke tindakke”
(QS. An Nahl: 127).
Gusti
Allah Ta’ala ugi ngendika :
لَا تَحْزَنْ
إنَّ اللَّهَ مَعَنَا
“sira
ajo bela sungkawa Sik banget,.. saktemene gusti Allah sesarengan kita” (QS. At Taubah: 40).
Ing ayat
sanes ugi kasebut :
وَلَا
يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ
“sira
aja sedih jalaran caturane deweke” (QS. Yunus: 65).
ugi
Allah Ta’ala ngendika,
لِكَيْ
لَا تَأْسَوْا عَلَى مَا فَاتَكُمْ وَلَا تَفْرَحُوا بِمَا آتَاكُمْ
“(ingsun
paring panjelasan kang mengkono iku).... supaya sira ora bela sungkawa tumrap apa
kang luput saka sira,.. lan supaya sira ora aluwihan gumbira tumrap apa kang diparingkake
tumrap ira” (QS. Al Hadid: 23).
Sedih mboten waget ndumugikaken manfaat,.. mboten ugi nolak
bebaya....… sahingga… sedih menika mboten manfaat...
.Satunggaling amalan ingkang mboten manfaat tentu mboten diperintah dening
gusti Allah... tuwin mboten kapraktekkaken dening sesepuh umat..... injih menika para
sahabat tuwin kanjeng rasulullah solallahu alalaihi wassallam... Kamangka sliranipun banget ujianipun.....
perlu
dipun Ngeningkaken... bilih tiyang ingkang sedih waget kawastanan adzab tuwin ujian
ingkang pangeran paringkaken tumrap kawulanipun… . kanti babagan musibah kasebut
dening kanjeng Nabi shallallahu ‘alaihi wa sallam medar sabda,
إنَّ
اللَّهَ لَا يُؤَاخِذُ عَلَى دَمْعِ الْعَيْنِ وَلَا عَلَى حُزْنِ الْقَلْبِ وَلَكِنْ
يُؤَاخِذُ عَلَى هَذَا أَوْ يَرْحَمُ وَأَشَارَ بِيَدِهِ إلَى لِسَانِهِ
“Saktemene
gusti Allah ora ngukum wong jalaran tetesan luh tuwin sedih.... Ananging gusti Allah nyiksa utawa angasihi kawulane
jalaran (sabar munapa sambat) lesan menika”.
Nabi
shallallahu ‘alaihi wa sallam Ngendika,
Allah
Ta’ala ngendika (babagan kesedihan Ya’qub ingkang dipun pratelakaken dening
putra2nipun bilih yusuf pejah),
وَتَوَلَّى
عَنْهُمْ وَقَالَ يَا أَسَفَى عَلَى يُوسُفَ وَابْيَضَّتْ عَيْنَاهُ مِنَ الْحُزْنِ
فَهُوَ كَظِيمٌ
“Lan
Ya’qub mlengos wajahe saka deweke (anak-anake)... kanti nyaturi: duh aku sedih tumrap Yusuf”, lan kaloro mataku mutih jalaran sedih... lan slirane kalebu tiyang kang nahan amarahe (tumrap
anak-anake)” (QS. Yusuf: 84).
wonten
sedih ingkang angsal pahala.... jalaran mboten sedih babagan awakipun piyambak.... Misalipun sedih jalaran musibah ingkang ditandang agamanipun tuwin sedih jalaran musibah ingkang
katandang kekatahe kaum muslimin.... Sahingga Sedihipun kabiji ganjaran.... jalaran
saking sisi manah ingkang cenderung ing kasaenan... tuwin sengit awon..... Ananging nalika
sedih njalari mboten sabar,... Kepara ninggalkaken ibadah..., kang mangkomo sedih temen mboten manfaat.... malah mudhorot
tumrap panjenenganipun... tuwin tumrap kadang muslimin… sedih ingkang menika
terlarang..
jamaah
jum’ah rakhimaniy wa rakhimakumullah
Intinipun,….
sedih ingkang kaitung dosa nalika kalantur sahingga ngancik haram... Tuwin sedih ingkang kaitung pahala... menawa sabar nalika nandang musibah.... Tuwin
mboten asor tiyang ingkang sedih kanti
netes netes luh…. Ananging islam mulangkaken supados mbatesi... mboten kalantur sahingga sedih niku nyupekaken
perkawis ibadah… Sabar tuwin
mboten sedih….
Jalaran Gusti
Allah, paring ganti saben kasedihan kanti
kebegjan tuwin pahala…,
فَإِنَّ
مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا
“jalaran
saktemene sak wuse kasusahan iku ana gegangsaran.” (QS. Alam Nasyroh: 5)
Mekaten gablang jelas bilih sak rampungipun kesusahan dipun
cawiskaken dalan engkang gampil ingkang katah....
Sahingga mboten perlu sedih …
وَأَنَّ
النَّصْرَ مَعَ الصَّبْرِ
“Saktemene
pitulungan tumeka sesarengan kesabaran”[ HR. Ahmad
1/307, shahih]
أقول قولي هذا، وأستغفر
الله لي ولكم ولجميع المسلمين والمسلمات، فاستغفروه إنه هو الغفور الرحيم
KHUTBAH KEDUA
الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ
الْعَالَـمِيْنَ، أَمَرَنَا بِاتِّبَاعِ صِرَاطِهِ الْـمُسْتَقِيْمِ وَنَهَانَا
عَنِ اتِّبَاعِ سُبُلِ أَصْحَابِ الْـجَحِيْمِ، وَأَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ
اللهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيْكَ لَهُ الْـمَلِكُ الْبَرُّ الرَّحِيْمُ، وَأَشْهَدُ
أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ بَلَّغَ اْلبَلاَغَ الْـمُبِيْنَ وَقَالَ:
عَلَيْكُمْ بِسُنَّتِي وَسُنَّةِ الْخُلَفَاءِ الرَّاشِدِيْنَ صَلَّى اللهُ
عَلَيْهِ وَعَلَى آلِهِ وَأَصْحَابِهِ الَّذِيْنَ تَلَقَّوْا عَنْهُ الدِّيْنَ
وَبَلَّغُوْهُ لِلْمُسْلِمِيْنَ وَمَنْ تَبِعَهُمْ بِإِحْسَانٍ إِلَى يَوْمِ
الدِّيْنِ وَسَلَّمَ تَسْلِيْمًا كَثِيْرًا، أَمَّا بَعْدُ:
Jamaah Jumat rakhimaniy
wa rakhimakumullah…
nalika
musibah tuwin bencana nekani kita,.. kekatahipun manungsa namung wasangka bilih alam niki murka.... Nalika tumekanipun
sakit, ingkang dipun salahkaken panganan,.. olaharga tuwin sanesipun… nalika panjenenganipun
dipunzholimi dening atasan munapa
majikan jalaran telat gaji,... panjenenganipun nyalahkaken majikan munapa bos...., ananging sekedik sanget ingkang ngrenungkaken bilih sedaya jalaran tuwuh saking polah tingkah pribadi manungsa kiyambak.... dosa.. kekurangan.. tuwin maksiat ingkang kita lampahi,... pungkasanipun dening gusti Allah paring musibah, kanti penyakit munapa kanti
satunggaling tiyang zholim tumrap awakipun kita.... Kita ngrenungkaken satunggaling
ayat :
Allah Ta’ala ngendika,
وَمَا أَصَابَكُمْ مِنْ
مُصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَيَعْفُو عَنْ كَثِيرٍ
“Lan apa
wae musibah kang nandang sira.. mangka disebabke
pratingkahe tangan ira dewe,.. lan Allah paringi pangapura sebagian akeh (saka
kesalahan-kesalahan ira).” (QS. Asy Syura:
30).
Ugi ngendikanipun
gusti Allah Ta’ala babagan pangeran
ngersakaken resikipun kita saking dosa :
مَا يُصِيبُ
الْمُؤْمِنَ مِنْ وَصَبٍ وَلاَ نَصَبٍ وَلاَ سَقَمٍ وَلاَ حَزَنٍ حَتَّى الْهَمِّ
يُهَمُّهُ إِلاَّ كُفِّرَ بِهِ مِنْ سَيِّئَاتِهِ
“Ora
nandang musibah wong kang mukmin arupa sakit
(kang ora cepet mari), rasa sayah, rasa sakit, rasa sedih, lan khawatir kajaba dosa-dosane bakal diampuni” (HR. Muslim no. 2573).
اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُوْلِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَأَصْحَابِهِ أَجْمَعِيْنَ.
اللَّهُمَّ أَعِزَّ اْلإِسْلاَمَ وَالْمُسْلِمِيْنَ وَأَذِلَّ الشِّرْكَ وَالْمُشْرِكِيْنَ. وَدَمِّرْ أَعْدَاءَ الدِّينِ،
وَانْصُرْ عِبَادَكَ الْمُوَحِّدِينَ، اللَّهُمَّ أَصْلِحْ أَحْوَالَ الْمُسْلِمينَ فِي كُلِّ مَكَانٍ،
اللَّهُمَّ اجْعَلْ هَذَا الْبَلَدَ آمِنًا مُطْمَئِنًّا وَسَائِرَ بِلاَدِ الْمُسْلِمِيْنَ،
اللَّهُمَّ احْفَظْ وُلاَةَ أُمُوْرِ الْمُسْلِمِيْنَ وَوَفِّقْهُمْ لِمَا تُحِبُّهُ وَتَرْضَاهُ مِنَ الْأَقْوَالِ وَالْأَفْعَالِ،
يَا حَيُّ، يَا قَيُّوْمُ. رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ.
سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ وَالْحَمدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِيْنَ.
KUMPULAN KHUTBAH BASA JAWI / KHUTBAH BAHASA JAWA =

0 Comments